Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Moderators: RianneH, Ymor, Neonlight, balance, Melissa0304

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
callippo

Berichten: 2688
Geregistreerd: 03-06-02
Woonplaats: Enschede

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 09:13

@Sannerebbel: heel veel sterkte en wat fijn dat je deze moeilijke keuze in het belang van je paard hebt kunnen maken!!

Ik vind dit het ellendigste dilemma waar je mee te maken krijgt als je een paard hebt...

Ik snap je worsteling heel goed. Het idee dat ze 'te goed' is om te laten gaan, maar 'te slecht' om te doen wat ze altijd deed.
2 jaar lang heb ik getwijfeld over het moment. Een vriendin zei me: je voelt het, wanneer het het juiste moment is. Nu voelde ik dat nog steeds niet. Dus tot die tijd er zou zijn elke keer een supplementje erbij, om het leven aangenaam te houden. De mijne leek ook prima in orde. Happy in de kudde, zelfde gedrag als altijd. De dierenarts zou hem nog wel willen inspuiten als ik wedstrijden zou willen rijden (uh, ik rijd hem al 5 jaar niet meer) en anders kon hij nog prima op de wei.
Tot hij dit voorjaar achterbleef wanneer de kudde in galop vertrok. Als test een week op pijnstillers gezet en doordat hij zo opleefde, hem daar niet meer vanaf gehaald. Een laatste mooie zomer heeft hij nu van mij gekregen (en ik de tijd om bewust afscheid te nemen, met heel veel 'laatste keren' en mooie herinneringen). Verdere aftakeling wil ik hem besparen. Voor een paard is het niet snel 'te vroeg'.
Ohja, 4 jaar geleden had ik ook een week pijnstillers getest, toen maakte dat geen verschil, niet in beweging en niet in karakter, dus was ik ook gerustgesteld dat hij nog best een tijdje happy in de kudde kon blijven.

Eigenlijk het enige dat ik je kan aanraden, is eens te testen hoe ze het doet op een week pijnstiller. En heel veel sterkte, welke beslissing je ook maakt, het is voor jullie de juiste.


callippo

Berichten: 2688
Geregistreerd: 03-06-02
Woonplaats: Enschede

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-08-19 08:08

@Lous: dan was het voor jou en je paard toch het juiste moment.
Heel veel sterkte, ik voel met je mee.

@Safina: daar kan ik het alleen maar mee eens zijn...


callippo

Berichten: 2688
Geregistreerd: 03-06-02
Woonplaats: Enschede

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-09-19 09:43

Zo vreselijk moeilijk hè, die beslissing nemen...

Misschien kan mijn verhaal je helpen, misschien ook niet. De keuze blijft immers altijd bij jou.

Het is nu een week geleden dat ik mijn beste vriendje heb laten gaan.
24 was hij en 16 jaar geleden mijn eerste eigen pony. Al 6 jaar stond hij op pensioen en werd hij heel langzaam steeds wat stijver. De afgelopen 2 jaar heb ik veel getwijfeld, wanneer is het moment.
Ook mij werd gezegd "je voelt het wel, wanneer het zover is". Maar echt duidelijk werd dat pas lang nadat de beslissing al genomen was.

In januari waren we nog naar de dierenarts voor een klinisch onderzoek, die vond hem goed genoeg lopen om 'op het land te laten staan'. Ja, artrose nu ook in de linker voorknie. Nee het wordt ook niet meer beter. Maar als je hem al 6 jaar op pensioen hebt staan, kan hij nog best een tijdje door met zijn bekende duivelsklauw-glucosamine-msm-gember mix.

In het voorjaar kwam het moment dat hij niet meer in arabieren-galop met de kudde mee rende. Ook zag ik hem steeds vaker met zijn linkervoorbeen ver naar voren staan, het werd zijn standaard rust-stand.
Als test gaf ik hem wat overgebleven Metacam en daarvan ging hij direct meer lopen en weer rechter staan. Pfoe, dan heeft hij dus écht wel pijn. Altijd. In beweging en in rust.

Mijn vaste dierenarts gebeld. "Ik stuur je wel een dosis Bute" zei hij.
Jahoor, op de Bute ging het prima. Hij rende weer door de wei. Volgens deze DA kon ik hem prima een paar jaar(??) op de Bute houden. Maar voor mij was dat geen optie. Als het dusdanig slecht geworden is dat er een flinke pijnstiller nodig is voor een normaal leven en ook géén kans op verbetering (alleen maar verdere achteruitgang) zal ik toch die vreselijke beslissing moeten maken. Maar hij is weer zo vrolijk, wil graag bij je zijn, wil spelen, loopt te draken in de kudde. Ja, wel op pijnstiller, maar toch...

Een keuze voor de datum werd voor mij gemaakt. Ik wilde graag weten hoe ernstig zijn artrose is, wat er in zijn hals aan de hand was (heel stijf, maar op de echo maar minimale afwijking zichtbaar). De optie in mei (2 weken na aanvraag) viel helaas/gelukkig af, maar op 13 september kon wel. Dan moesten we nog wel de hele zomer door. Gelukkig was mijn dierenarts zo lief om ons van voldoende Bute te voorzien, voor een comfortabele zomer. We hebben ervan genoten. We hebben zelfs nog over de Veluwe gereden. En aan onze eerste Bokt-fotomeeting meegedaan.

Een duidelijk "nu is het genoeg" heb ik pas gevoeld de maandag voor het inslapen. Dit was het moment dat de dagdosis Bute niet meer voldeed. De pijn kwam er doorheen, hij ging zijn linker voorbeen weer ontlasten. Ik heb hem nog 3 dagen op dubbele dosis kunnen zetten, zodat hij ook comfortabel zijn laatste trailerrit zou maken.

Het inslapen ging zo ontspannen. Waar hij normaal tegen sedatie liep te vechten en vaak een dubbele dosis nodig had (bijvoorbeeld bij de tandarts) liet hij nu heel rustig zijn hoofd in mijn armen rusten. Ondanks zijn enthousiasme tijdens onze laatste wandeling (een uurtje hiervoor) was hij er heel erg aan toe om rust te vinden. Geen chronische pijn meer. Geen stress om niet te kunnen vluchten (want da's ook een heel belangrijke: een paard dat niet soepel beweegt, kan voortdurend stress ervaren omdat hij wéét dat hij niet snel genoeg kan vluchten).

De dissectie heeft me heel veel duidelijkheid gegeven.
Het begon al met adenomen op de bijnier, een teken van chronische stress.
Verder supergezonde organen. Maar een totaal versleten bewegingsapparaat. Werkelijk van de schouder tot de kogel slijtage in alle gewrichten van beide voorbenen. De één net wat meer dan de ander. Artrose, ribbels en gaten in het kraakbeen, verkalking van de ligamenten, geirriteerde peesaanhechtingen... Heftig! Nu werd pas duidelijk hoe ontzettend WEINIG een paard eigenlijk laat zien.
En ook hoeveel ze kunnen compenseren. Want naast die slijtage in zijn benen, bleek hij o.a. ook 4 vergroeide wervels te hebben, 2 doornuitsteeksels met kissing spine en een scheef bekken (en nooit gebokt onder het zadel!!).


Dit kijkje in het lichaam heeft mijn kijk op paarden flink veranderd.
De beslissing over wanneer laten gaan, wordt er niet makkelijker op, wel duidelijker.
Op de dissectie vertelde Zefanja mij, dat ze áltijd meer vinden dan vooraf gedacht. Dat het voor geen enkel paard 'te vroeg' was geweest.
Een volgende keer kijk ik eerder naar: "wat is de toegevoegde waarde van hem laten lopen?".


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: 19marjo90, 2IJsjes, _Caro_, _JTM, Dartel, Donnatella, GoogleAdsense, kevinsky, MariekeS_, Milando, MJR84, Stroller, Sunny en 16 bezoekers