Nog meer mensen met neurologische schade die rijden?

Moderators: C_arola, Dyonne, Apple, Coby, petraaken

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Urbiezira

Berichten: 2190
Geregistreerd: 29-05-07
Woonplaats: Rotterdam

Nog meer mensen met neurologische schade die rijden?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 18-10-19 10:57

Dag bokt! :)

Door een ernstig, chronisch en te lang onbehandeld vitamine B12 tekort (ja, echt waar), heb ik helaas neurologische schade opgelopen. Dit uit zich vooral in gevoelsverlies in (hoofdzakelijk) mijn onderlichaam, en ook verminderde spierkracht en spierspanning (hoofdzakelijk benen en een klein beetje m'n armen). Ik sta nu onder goede behandeling (prik 2x per week) waardoor ik in ieder geval weer kan rijden, maar het lijkt erop dat de gedane schade zich niet meer verder gaat herstellen. Voor meer vragen over het tekort en de klachten kan je mij een PB sturen.

Tijdens het rijden merk ik dit vooral in dat ik meer moeite heb met het uitzitten van grote bewegingen, ik krijg dan vrijwel direct kramp. Ook is het voor mij lastig als een paard niet fijn aan het been te rijden is, of niet fijn aan het been blijft, omdat mijn benen snel moe zijn. Flegmatieke paarden blijven daarom voor mij altijd lastig, zelfs met een zweepje + écht consequent aan het been rijden.

Daarnaast merk ik dat als ik bijvoorbeeld opzij wil of wil buigen om mijn been, ik de spanning en kracht mis om de oefening echt door te zetten. Knap lastig dus op z'n tijd! Om het nog maar niet te hebben over het uitzitten van bokkesprongen, want die voel ik dus niet goed aan met m'n bips. :+

Toen ik nog mijn eigen paard had en bijrijdpaarden reed kon ik ze erop uitzoeken dat ze niet zo flegmatiek waren. Dan was ik nagenoeg volledig "functioneel". Momenteel rij ik echter alleen manegepaarden, waardoor ik niet altijd de keus heb in welk paard ik wil. Normaal geef ik mijn schade liever niet aan bij de instructeurs omdat ik een fanatiek ruiter ben, en niet anders behandeld wil worden. Echter werd mij gister een paard gegeven die ik gewoonweg vanwege zijn beweging en extreme "luiheid" totaal niet kon rijden. Toen dus toch maar even gemeld dat ik dat niet echt kon. Anyways!

Ik ben vast niet de enige met dit soort problemen. Zijn er nog meer bokkers die rijden met neurologische schade in benen en/of armen, en hoe lossen jullie dit op? Wat zijn jullie tips/tricks? Brand los!

Distance separates only the bodies, not the minds. - Desiderius Erasmus


Ayasha
Blogger

Berichten: 48281
Geregistreerd: 24-02-04

Re: Nog meer mensen met neurologische schade die rijden?

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-10-19 11:10

Hier iemand met flink hersenletsel waardoor ik oa een hemiplegie heb, spastisiteit links en geen fijne motoriek. Ook nauwelijks gevoel in mijn hand, verstoord gevoel in mijn linkerbeen maar dat valt voor mij "minder op" tov mijn hand. Flink krachtverlies in zowel arm als been links. :) (genoeg dat het te zien is in mijn spieren opbouw ondanks trainen en dat ik een enorm verschil in ringmaat heb in mijn vingers links tov rechts. Iets waarvan ik nooit wist dat dat een opvallend iets was tot we trouwringen gingen passen en de meneer die de ringmaten nam spontaan vroeg of ik krachtverlies had links. :+ )

Ik heb eigen paarden waardoor ik meer oplossingen kan toepassen. Ik weet niet in welke mate die toepasbaar zijn op manege paarden. Heel veel mensen op bv wedstrijd weten niet af van mijn letsel en de gevolgen. Mijn trainer echter, weet dat wel. Hij is nl. degene die mee oplossingen zoekt. :)

_lotteeee
Berichten: 969
Geregistreerd: 19-09-13

Re: Nog meer mensen met neurologische schade die rijden?

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-10-19 11:27

Vervelend om te lezen!

Ik heb helaas hetzelfde probleem, zit alleen nog in mijn testfase van de B12.
Heb nu 6 weken 2 x gespoten en moet nu tot januari 1x spuiten om verschil te merken.


Voor een paar jaar terug reed ik 6/8 paarden op een dag.
Her laatste jaar is dit voor mij heel hard achteruit gegaan en rijdt ik er nog maar 1-4. Afhankelijk van hoe ik mij die dag voel.

Veel pijn en daarbij ook gevoelsverlies in mijn armen, benen en Handen. Daarbij heel veel vermoeidheid.
Ik moet heel goed plannen wat ik ga doen.

Ben een stuk minder gaan werken omdat dit allemaal niet meer gaat.
Lastig met een eigen bedrijf. ;(

Nu ik sinds kort spuit, is mijn vermoeidheid heel veel verminderd en kan ik weer standaard dagelijks 1-2-3 paarden rijden. Zonder dat ik daarna verga van de pijn of een paar uur moet gaan slapen tussen de middag.

Helaas wordt bij mij de pijn ook niet minder, maar is het dragelijk.

Ik moet heel goed nadenken welke paarden ik rijdt.
Hetzelfde als jou, ik kan qua kracht en beweging ook niet meer alles

Fijn topic om hier is over te kunnen praten en misschien oplossingen te kunnen delen!

Shadow0

Berichten: 37585
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Re: Nog meer mensen met neurologische schade die rijden?

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-10-19 13:15

Hmm. Ik denk dat het wel degelijk helpt om er naar de instructeur open over te zijn. En dan inderdaad toch ook fanatiek en inhoudelijk te blijven rijden en ook aangeven als je vind dat daarin tekort geschoten wordt.

Anyway, mogelijkheden: zitlessen en oefeningen waarmee je nog meer focust op je core balans en spieren rond je romp. Denk ook aan af en toe de afwisseling in rijden zonder beugels, of zonder zadel (al dan niet met barebackpad.) Dus nog meer naar je zit verplaatsen. Ook bewust de energie kunnen sturen via je eigen energie en ademhaling. Het uitzitten van bokkesprongen en lastige gangen zit daar. (Ook misschien leuk: eens kijken of je ergens een dameszadelles kunt proberen, weer een andere houding, uitdaging voor je buikspieren, en een ervaring omdat je dan aan 1 kant helemaal geen been hebt.)

Inderdaad paarden kiezen waar het wel een beetje mee te doen is en dit overleggen. Je rijdt uiteindelijk toch voor jezelf, en dat mag dus leuk zijn. Uitdaging is goed, gefrustreerd worden over iets wat niet wil hoeft niet. Dit is uiteindelijk mijn favoriete oplossing: een match tussen ruiter en paard waarbij je echt wel snapt (en iedereen wel snapt) dat je op een manege rijdt en niet een eigen paard hebt en dus geen exclusief recht op paarden, maar in redelijkheid. Zowel voor paarden als ruiters is het veel fijner om passende combinaties te hebben, en niet eindeloze frustratie op te roepen door nietpassende combi's. (En als een paard echt niet meer in te zetten is omdat niemand er op wil rijden, is het aan de manege om een beter paard te vinden.) Je bent ruiter en niet alles kan, maar je bent ook klant :) Soms ook goed om bij stil te staan.

Een beetje meeveren met wat je wel kunt, en dus bv ook je oefeningen een beetje spreiden, of tevreden zijn met 3 keer waarin je vol gaat en dan ook een streep zet dat het nu goed geweest is. Dus bewust balans zoeken tussen echt ingespannen rijden en even ontspanning zoeken. Vergeet daarbij ook niet dat manegelessen sowieso al langer zijn dan iemand die prive rijdt zelf met intensieve oefeningen bezig is. Er zit bij manegelessen ook rust in gebouwd over het algemeen, maar dan nog is het maar een beetje een grove maat die je aanhoudt. Misschien werkt het voor jou beter om het op te delen in blokjes van minuten. Of ronde je op, rondje af. En dat hoeft ook niet te gaan om helemaal niks, maar het verschil tussen bv de precieze buiging controleren in de hoeken of toch toe te staan dat ze ietsjes minder perfect zijn. Afwenden zodra je voelt dat je paard weer toe is aan een nieuwe uitdaging, of gewoon een rondje op een comfortabel tempo blijven stappen/draven/galopperen zonder al te veel gedoe.

En tot slot, hel en verdoemenis, wellicht een spoortje. Dat is iets wat je met de instructeur moet overleggen. Hangt er oa vanaf of je genoeg controle hebt om dat spoortje gedoseerd en gericht te gebruiken en of het passend is bij het niveau, maar als je inderdaad richting zijgangen gaat dan is dit zo'n situatie waar ze misschien echt iets toevoegen. (Je verliest dan wellicht de mogelijkheid voor nu tot in de eeuwigheid om foto's op bokt te plaatsen, maar... misschien levert het je ook iets op.)

Urbiezira

Berichten: 2190
Geregistreerd: 29-05-07
Woonplaats: Rotterdam

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 23-10-19 13:03

Dankjewel iedereen voor de reacties! Heb ook PB gehad van iemand met tips, onder andere ook over het spoortje inderdaad. Dat zou wellicht voor mij op de wat langere termijn een optie zijn, mits ik zelf ook het gevoel heb dat ik daar niet meer kwaad dan goed mee doe. Heb zelf een bot spoortje van toen ik mijn eigen paard had dus wie weet.

Instructrice weet er inmiddels vanaf en ga vanavond weer naar les, dus ben benieuwd.

Wat je zegt Shadow is interessant, en voor mij ook een goede herinnering, dat ik niet élke hoek of buiging perfect hoef te rijden. Ben zelf wel van het bezig blijven dus draaf ook nog wel eens door in wat ik wil, versus wat ik kan.

Verder geloof ik dat je voorkeur op mag geven voor een favoriet paard, dus zodra ik een beetje weet welke ik leuk en fijn vind dan zal ik dit wel gaan doen. :j

Verder, @ _lotte, lees je heel goed in voor B12 problematiek. Als je neurologische klachten heb, wat ik bij je lees, hoor je voor lange tijd (ik doe dat bijvoorbeeld al 1.5 jaar) 2x per week te prikken, totdat je lichaam aangeeft dat je kan minderen. Klachten zijn en blijven hetgeen waar je naar moet kijken. Zou dus even aankaarten bij je huisarts dat je 2x in de week wil blijven doen, zeker als je verbetering blijkt te merken. Mijn hele leven stond op z'n kop vanwege mijn klachten, en zo te lezen die van jou ook. Pak deze (https://stichtingb12tekort.nl/) site er even bij, neem de tijd om die goed door te lezen en "blijf de baas" over je eigen behandeling. Er is ook een fijn bokt topic waarin je om hulp kan vragen, daar zit ik ook in!

Verder: dankjewel voor het delen van je ervaring, Ayasha! :D Was mij in jouw rijtopic inderdaad niets opgevallen. Toen ik een (bijrijd)paard had zag je het ook veel minder, inderdaad. Wat voor oplossingen gebruik jij zoal bij je eigen paarden?

Distance separates only the bodies, not the minds. - Desiderius Erasmus

Shadow0

Berichten: 37585
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Re: Nog meer mensen met neurologische schade die rijden?

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-10-19 13:22

Ik hoop dat je een fijne les hebt vanavond!


Ayasha
Blogger

Berichten: 48281
Geregistreerd: 24-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-10-19 13:27

Mijn eigen paarden zijn ten eerste extreem gevoelig op de hulpen. Mijn man wilde overlaatst ons jonge paard eens voelen en die kent niks anders dan mij want die heb ik zelf in gereden. Mijn man is echt niet bruut kwa hulpen. Maar zodra hij ging zitten trok ze haar kont onder zich in met de staart stijf tegen de billen en stond ze verstard "achter" zich te kijken voor zover dat ging. Ze snapte er helemaal niks van. Mijn onderbenen zijn vaak van de flanken af. Ik gebruik mijn onderbenen amper. Ik rijd vnl met mijn bovenbeenspieren omdat ik daar veel minder kracht- en coördinatie verlies heb. Ik kan daar nl een stukje compenseren via mijn buikspieren/bekken. Maar als je dus op mijn paarden je kuiten er om heen legt zoals veel ruiters doen dan hebben ze geen flauw ide meer wat je wil. :')

Verder kennen beide paarden een aangepaste vorm van neck-reining. Ik voel weinig tot niks in mijn linkerhand en heb geen fijne motoriek. Wendingen, stelling en buiging wordt dus grotendeels via neck reining gevraagd. Zodra ik mijn kuit mee "aan leg" (tegen de flanken rusten ipv er van af.) moeten ze ook opzij. :j Dat zijn dus de zijgangen dan. (je snapt dus waarom ze er weinig van begrijpen als je beide kuiten aan legt. :') )

Ik heb over het algemeen een wat bredere handhouding daardoor. Handen bij elkaar komt voor mijn paarden op hetzelfde neer als een ophouding. Ik kan met links geen echte ophoudingen geven om de simpele reden dat ik niets voel. Ik weet dus niet wanneer ik effectief een ophouding geef. Als ik mijn linkerhand tegen mijn rechterhand voel, weet ik echter wél dat mijn handen bij elkaar staan. :j Dus handen bij elkaar zetten kan wel. Rechts kan op die manier dan dus "voelen" voor links zonder dat ik tegenstrijdige hulpen geef.

Verder zijn mijn paarden heel erg op zithulpen gereden. :) Overgangen terug rijd ik op zit net als overgangen voorwaarts. Bij de appuyementen verleg ik mijn gewicht ook een beetje (dat is het verschil tussen wijken en appuyementen dan voor mijn paarden.)

Denk dat ik ze daarmee grotendeels heb. _O-
Laatst bijgewerkt door Ayasha op 23-10-19 13:29, in het totaal 1 keer bewerkt

akishino

Berichten: 1315
Geregistreerd: 18-05-10
Woonplaats: brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-10-19 13:28

Ik rijd al een aantal jaren niet meer door zo'n beetje dezelfde problemen als jij beschrijft ts.

Ik heb ms met als gevolg dat ik krachtverlies heb in mijn benen, verminderd gevoel aan mijn onderbenen en binnenkant rechter bovenbeen, verstoorde balans, pijn en dan nog niet gepraat over de vermoeidheid.
Kracht in mijn armen is wel goed, waardoor ik alles met mijn armen en bovenlichaam ging doen om voor mijn idee balans te hebben. Totaal niet zoals ik vroeger reed, op zit en gevoel. Ik kon daar niet mee omgaan, werd ook bang om te vallen en heb er uiteindelijk voor gekozen om te stoppen.
Bijrijdpaard opgezegd en nooit meer op een paard gezeten. Ik mis het verschrikkelijk.

Ts, ik hoop dat jij wel doorzet en tips en tricks krijgt waar je wat mee kunt!

Een moment van vreugde verdrijft 100 momenten van verdriet.

Urbiezira

Berichten: 2190
Geregistreerd: 29-05-07
Woonplaats: Rotterdam

Re: Nog meer mensen met neurologische schade die rijden?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-10-19 09:48

Jeetje wat heftig akishino! Is er niet een manier om via mennen toch nog weer iets met paarden te doen?

Wat je zegt is overigens heel herkenbaar, ik ben een keer onder het paard beland (gebroken rib, geklapte long, moest in het ziekenhuis blijven, etc.) omdat ik een bokkesprong niet kon uitzitten. Ook al eens eerder gestopt een paard te rijden die veel schrok omdat ik het niet meer aan voelde. Nu alleen nog maar redelijk brave paarden voor mij.

Interessant wat je allemaal zegt Ayasha! En wat fijn dat je jouw paarden gewoon op die manier alternatieve hulpen hebt kunnen aanleren, heel slim. Kan me wel voorstellen dat een ander daar totaal niet mee overweg kan inderdaad!

Overigens een fijne les gehad gister! Dankjewel ook Shadow! Paard was fijn aan het been te rijden en gevoelig op de hulpen. Wel ontzettend stug, maar aan het einde toch lekker m'n oefeningen kunnen rijden en het paard soepel kunnen krijgen. Vanavond weer een les, dus ben benieuwd hoe het dan zal gaan!

Distance separates only the bodies, not the minds. - Desiderius Erasmus

quincydesi12
Berichten: 40
Geregistreerd: 05-11-19

Link naar dit bericht Geplaatst: Gisteren, 11:56

Ik heb niet aangeboren hersenletsel. Heb 3 jaar geleden een ernstige ongeluk waardoor ik een schedelbasisfactuur en hersenbloeding heb opgelopen. Ook heb ik sinds paar maanden fibromyalgie. rijden is bijna onmogelijk. Ik doe af en toe eens een stapritje mn paard is ook met pe nsioen maar is erg lastig. mis het enorm


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 bezoekers